Whew. December 1 na pala bukas. Ang bilis ah? Tapos... sa December 6? ALAM NA. Hehe. Kaso... parang hindi ko ramdam ang aking kaarawan ng bonggang-bongga. Woosh. Kumbaga. Tahimik lang. 'yoko naman maghanda or churva. Ang gusto ko? Mag-MOA with family at mag-videoke with mah friends. Kaso... mag-videoke with friends? Pwede ba yun ng walang pagkain?! Ahahaha! Pero... kasi hindi pwede dito sa bahay namin ee. Bawal maingay dito. Seminaryo ho ito. Ssh. Hehe... Kidding. Pero yun talaga gusto ko gawin. Makasama friends ko kahit saan. Tambay... kwentuhan... tapos kantahan! Saya nun! Wala na talagang kainan! Bahala sila! Nyehehe. Pero, siyempre kasama dun ang aking familya. :))
Well... honestly saying. Hindi talaga ito ang pag-iisipan ko. Kita naman sa title diba? Let Me Think About It. Wula lang. Kasi talagang... may bumabagabag sa isip ko. Well... actually kaya lang naman ako nababagabag eh dahil sa ako ay ASSUMING. Saan? Chicklet. Nyahaha. Well... matagal-tagal ko na rin naman alam sa sarili ko na may bago akong crush. Aba! Big news na may crush akong bago no! Aba! hindi yata ako basta-basta nagka-crush! Hehe. Actually, matagal ko na siyang kilala. Pero, nito ko lang siya napansin. Parang... na-realize ko na isa siyang kahanga-hangang tao nung October **, 2009. Secret muna yung date. Mahirap na baka mahulaan niyo pa kung sino! Wahahaha! Hinangaan ko talaga siya nun. Pero hindi pa crush kasi magkaiba yun, para sakin. (Wag nang kumontra!) Nung mga sumunod na araw simple lang. Gusto ko lagi kami magkausap. Grabe, ang sarap niya kausap. Parang ang daming kong natutunan sa kanya na hindi ko talaga alam! As in! I mean, hindi lang words of wisdom eh... pati mga dapat na marealize ko. Dahil sa kanya na-realize ko talaga nang bonggang-bongga. DAhil sa mga pinagsasabi niya parang nakakaramdam ako ng guilt sa mga ginagawa ko nung nakaraan! Parang alam mo yun... siya yung konsensya ko? Pag may nagagawa akong mali parang natatakot ako pag pangangaralan niya ako. Kahit hindi niya naman ako pinpagalitan. After that, finally inamin ko na sa sarili ko na crush ko siya. C-R-U-S-H huh? Hindi M-A-H-A-L!!! Hehe. Ganyan kasi mga Pinoy eh feeling iisan lang ibig sabihin nun kaht hindi naman talaga. So yun. crush ko na siya. So as the days passes by... walang bago. Parang yung natural parin na pangyayari pag nakikita ko siya. Ngitian. Hi-Hello. Ganun. At hindi ako nakakaramdam ng weird feelings. As the days passes by.. crush ko parin talaga siya.
Pero... pagdating nitong November. Specifically, November 19, 2009 i dreamed of him. Tama siya nga. Andito yung sa blog ko so hindi ko na ike-kwento. After that I asked few of my friends kung anong interpretation nila dun sa dream ko. Sabi ni Mark (close friend of mine), baka daw lagi ko siyang iniisip before ako natulog pero honestly sayin, hindi talaga. Sabi pa niya, baka kasi kasama ko siya buong araw nun... well, sort of? Hmm. Yung iba naman walang interpretation na naibigay sakin. Kinilig lang sila. Parang si Maica at Gladys. Hahaha! Aba masa kinilig pa sakin?! Tapos tinanong ko ulit si Mark kasi hindi ako mapakali, sabi naman niya hindi daw nangyayari yung in real life. Uhm-key. A little ouch lang.
Atsaka nga pala... share ko lang. Last November 20, 2009 naman, naghanda kami para sa welcome training ng 3rd year kinabukasan. Kaya kami ay... napa-sugod dun sa lugar nila Jeje na kaklase namin pra maghukay at gumawa ng putek! Nyhahaha. Super lamig pa nun. Ang hangin. Tapos ang ganda ng langit with matching stars. Tapos mamaya-maya and daming alitaptap! Wow! Great experience itetch! Nakahuli pa nga kami ng firefly eh! Ang ku-yut! Nailaw yung pwet! haha! Ang ganda nung moment. Ang saya ko nun. Mga loko nga eh! Si Mark at si Bogsi nag-trip! Nirecord ko nga yung pinagsasabi nila eh! Nakakatawa grabe! Hindi ko na na-videohan kasi masyadong madilim dun sa place.Hehe! Kinabukasan, ayos naman ang kinalabasan ng welcome training. :))
Then. last Monday lang (November 23, 2009) may nangyaring hindi maganda. Well, not between me and my *ehem!* crush. But between me and my friend Hannah. Pero... ayos na yun! Nag-sorry ako. Nag-sorry siya. Okey na yun. :D
Then... ther it goes. After that... these past few days. Naging selosa ako. As in! Hindi naman yung pagkaselosa na papatay ng tayo or mananakit ng kapwa. Pag nakikita ko lang na may iba siyang kasama lalo na pag *ehem!* babae, parang... ayokong tumingin. Parang nasasaktan. Yung mata ko. Hindi PUSO!!! Nyahahahahahah! Bleh! akala mo ah?! Ayun. Na-hadle ko naman. At okey naman kami ni crush. After that... wala na masyadong nangyari. Basta nangungulit lang ang aking Daarrrr-LENG!(Darling) Na si Mat. Ang ubod ng gwapo kong kaklase! Haha... yung na kasi tawagan namin ee. Sweet noh? Hindi ah!!! Sinisikmuraan ko nga yun at ginugulo ko pa buhok eh! Nayahahahah! Tapos... last November 26, 2009. Busog ako. Waahahaha! BIRHTDAY NI MA'AM JEN!!! BELATED HAPPY BIRTHDAY MA'AM! Ayun. Sumugod kami sa house nila at picturan. Tapos binigay namin yung gift namin sa kanya. ETo yung ibang pics:
(patayan with Marlowe... :D)
(angas mode ah?)
[closest friends of mine! Mark(left) and Bogs(right). cute noh? Haha!]
(SENIORS aka PASAWAYZ ' 10!!! Yeah! woth Ma'am Jen sa gitna!)Ayan. Cute ng mga pics nuh? Hahahaha! Hindi ko na mailalagay lahat ee! Tsuri. Kinagabihan niya nag-memorize ako ng piece. So para... ganahan ako dahil tamad na tamad na talaga ako. I made I deal sa sarili ko. Pag hindi ako nanalo I'll confess what I feEl to him.
Okey. Then, kinabukasan niyan is English Speaking Contest kung saan ako ay... contender! Nakanang! Ayos! Kaso... alam ko na sa sarili ko talo ako. Hindi ako nag-focus eh. Masyado akong naging iresponsable sa pagsosolo. Kinabukasan. Well, kabadong-kabado ako. Kasi hindi ko na alam gagawin ko. Lahat ng mga classmate ko pinalakas ang loob ko at todo goodluck. And.. I'm sorry for that. Talo na ako eh. Nung nasa simbahan na kami para sa start ng program, hindi na ako mapakali. Isa sa mga dahilan eh dahil sa nakaramdam na naman ako ng selos. Well... inggit ba yun? Hinde. Selos na lang. Tapos yun... nadagdag pa yung pressure nung contest. And i felt sick! And that whole moment sucks! Wala nang ibang pumasok sa isip ko kundi... yung contest at yung piece ko na talaga namang... hindi ko solo.Damn it. Then... there goes the high school department. Ibig sabihin kami na. Na sa akin na yung number ko. Number seven. (una ako sa 6th division, 3rd yr vs 4th yr.) Pero teka... share muna. Nagbunutan pa namin yan. Humingi ako ng sign kay God. Na if I picked number 1 (which is 7) i'll continue what i feel. I mean... hindi ko siya kakalimutan. Kasi... pakiramdam ko hindi lang crush ee. Then... ayun na yung bunutan. Lucky me. I picked NUMBER SEVEN. Coincidence? I dunno.
Backt to the contest proper... ayun. Nung ako na angg ganda nung umpisa... nagkalat sa ending kaya ang ending. Talo me. Haha! Congrats sa mga nanalo! Si Jaime and 2nd at ang aking minamahal na inaanak ang first place na si Martha! Congrats!!!
Teka... nakakalimutan ko. Kailangan ko palang mag-confess. Then... sbi ko huli na to. God, penge ng sign. If he wold ____________. I'll confess. And then... there it goes! Voila!~ He did it. So... i'll confess to him. As i promised.
After that... sumaya ang pakiramdam ko kahit super dina-down ko sarili ko. Kasi,... super suportive ng mga classmates ko grabe!!! Mahal ko na sila! Alam mo yun... yung iba kino-congrats pa rin ako. Tapos yung iba... basta super supportive! I love SENIORS '10!!! wohooo!!! Para nga akong sira-ulo niyan ee kasi nagpalit ako ng damit. Naka-uniform kasi ako (skirt and blouse with black shoes). Nag-rubber shoes ako kasi magpapalit ako ng PE unuform. Lumabas ako ng room ng rumarampa! Isipin niyp itsura ko. Naka-school uniform tapos RUBBER SHOES?! Jologs nuh!?!!?!?! ahahahah... tawa nga ako ng tawa pati mga kaklase ko! Wahaha... then. Fast-forward. uwian na. Tumambay muna kami kina Hannah bago kami umuwi. At duon. Pagkauwi ko. Bigla nagulo ang aking isipan. Pato damdamin ko. Hindi ako mapakali. Ngumiti mag-isa. Parang may excitement akong nadamarama. Pero... tandaan. ASSUMING ako. Malay ko ba kung ako ba dapat ang makaramdam nito. Hindi ko na muna sasabihin kunh bakit. Basta... hanggang ngayon. Oras na tina-type ko to. SIYA lang ang naiisip ko. Gusto ko siyang makita!!! Gusto ko siyang maka-usap. Pero... natatakot parin ako.
Pero... alam niyo ba. Na sa pagtatago ng nararamdaman ako ang hasler!? Well... dalawang tao lang ang nakakaalam kung sino tong Enervon ko. That's his codename. Hehe! Pero... wala ni isa mang nakakahala! Magaling yata to!
Pero... right now. I really miss him.And I am
CONFUSED.
