Nung ika-26 ng Marso. Ang araw na pinkahihintay ko pero kinatatakutan kong dumating. Ang araw ng aming pagtatapos. Siguro.. kung tutuusin... TATLONG BUWAN na ang nakakaraan. Pero tila sariwa pa rin sa alaala ko yung mga pangyayari nung araw na yun. Nakasabay ko papuntang school si Mark na super duper close friend ko kasama namin siyempre ang mga parents namin. Pagdating namin ng school andun na sila.. kakarating lang din ng sasakyan nina Anjanette.. ang kaibigan kong ubod ng daldal. Hahaha! Pagdating namin ng school nakapila na sila.. pero siyempre kami si excited picture taking muna... Wala pa kahit anong chura effect. Tapos ayun.. pina-pila na kami.. Ayun na. Kasama namin yung parents namin maglakad papasok. Magkakatabi kami nina Suzette, Maica at ako. Ayun na... opening prayer nahihirapan na akong tumingin sa stage. Tama.. ito na nga ang araw ng aming pagtatapos. Ang araw ng huling beses kaming magkakasama bilang magkaka-eskwela sa aming Alma Mater. Di ko na maalala ang mga sumunod na nangyar. Basta.. tawagan na ng mga graduated. Lakas trip pa ako nun kasi tawa kami ng tawa ni Maica. Mga kalokohan talaga namin... siguro para makalusot sa lungkot na nadarama. Nagtawagan na rin ng mga honors at para sa awards.. Medyo mahaba rin yun pero hindi ako napagod PUMALAKPAK para sa kanila. PAra sa mga taong habangbuhay magiging parte ng buhay ko. Dumating na rin ang oras para sa valedictorian namin. Si Suzette. Grabe. Sa totoo lang? Dun na kami umiyak ni Maica. Mahaba speech yun para sa iba pero para sakin napabilis natapos.. siguro nga kasi.. ayoko pang matapos ang pangyayaring yun. Dumating na rin ang oras para sa kantahan.. graduation song. BREAKAWAY.

"It's not easy to tell you goobye.."

Pag sa bridge parang gustong-gusto nang tumulo ng mga luha ko. Gusto ko na iiyak yung takot ko at lungkot dahil sa pagbabagong maaring maging dulot nito at saya dahil sa wakas... GRADUATE na kami. =')

After ng graduation song nag-oath pa kami para sa Alma Mater. Buti nga.. ok pa yung boses ko nun eh. Buti na lang.. talaga. :D